Nowy kontrakt dla inwestycji
Kto powinien ponosić ryzyko w kontrakcie budowlanym? Ten, kto może nim zarządzać - ta zasada powracała podczas Panelu III „Nowy kontrakt dla inwestycji”.
Dyskusję o prawie, zamówieniach i administracji prowadził Kamil Furman, Dyrektor ds. compliance w VINCI Construction Polska, WARBUD S.A. i EUROVIA Polska Rozmowa dotyczyła zarówno przepisów, jak i codziennych decyzji zamawiających oraz wykonawców.
Agnieszka Olszewska Prezes Urząd Zamówień Publicznych, wskazała, że obowiązujące prawo daje wiele narzędzi, które nadal są zbyt rzadko wykorzystywane. Zachęcała do konsultacji rynkowych, dialogu i stosowania kryteriów jakościowych. Zapowiedziała również zmiany mające usprawnić postępowania odwoławcze i zwiększyć przewidywalność orzecznictwa KIO.
„Ten, kto kontroluje dane ryzyko, dane zdarzenie, które dane ryzyko może powodować, powinien również ponosić negatywne skutki ziszczenia się tego ryzyka” - podkreślił Marek Miller, Prezes Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej.
Z perspektywy wykonawców szczególnie trudne są opóźnienia administracyjne. Jadwiga Romańska-Kwinta, Dyrektor Działu Prawnego Grupa Unibep, apelowała, aby nie obciążać firm ryzykami, których źródła pozostają poza ich kontrolą. Opowiedziała się także za mediacją, przywołując pozytywne doświadczenia z postępowań przy Prokuratorii Generalnej.
Anna Więzowska, reprezentująca Zarząd i Dział Prawny MIRBUD S.A., wskazała na potrzebę ujednolicenia zasad kontraktowych i jasnych klauzul waloryzacyjnych. Takie standardy mogłyby ograniczyć spory o treść umów oraz przerzucanie ryzyk na wykonawców.
W projektowaniu punktem wyjścia powinna być jakość. „Jakość, a nie cena, czyli kryteria pozacenowe przy wyborze” - postulowała adw. Anna Oleksiewicz, wspólnik zarządzający Hoogells Oleksiewicz sp. k.. Wśród propozycji usprawnienia administracji wymieniła możliwość przekazywania spraw między urzędami o różnym obciążeniu oraz wsparcie pracowników asystentami AI.
Dr hab. Przemysław Drapała, profesor Akademii Leona Koźmińskiego i Partner Zarządzający JDP, zaproponował ustawowe rozjemstwo w sporach budowlanych. W przedstawionym modelu rozjemca wydawałby decyzję w ciągu czterech–sześciu tygodni, wiążącą strony do czasu jej ewentualnej prawomocnej zmiany przez sąd.
Na zakończenie pojawił się także postulat włączenia przedstawicieli branży w przygotowanie wzorca podstawowej umowy o roboty budowlane. To właśnie taki dokument mógłby nadać praktyczny wymiar tytułowemu „nowemu kontraktowi dla inwestycji”.